ေက်းဇူးတင္လႊာ

ဘေလာ့ေလး ျပန္ရွင္သန္ေအာင္ အခ်ိန္ေပးျပီးလုပ္ေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း
ခိုင္ခိုင္ညႊန္႕ကုိ ေက်းဇူးတင္စာေလးနဲ႕ ျပန္ဖြင္ပါတယ္။

ထိပ္ဆံုးသို ့

တစ္ေတာင္ေပၚ တစ္ေတာင္ဆင့္

ေတာင္အျမင့္ ပတ္ၿခံရံ

တစ္ေတာင္ဆံုးျပန္ေတာ့

တစ္လံုးက်န္ျပန္ေသးသမို ့

ဖန္ဖန္ေလ အားအင္ႏွိဳးလို ့ရယ္

ၾကိဳးေလွ်ာက္ရျပန္။

ခါတေလ ပင္္ပန္းတာေၾကာင့္

ေတာ္ပါၿပီ ဆက္မလွမ္းခ်င္ဘု

ရပ္တန္းက ရပ္မယ္ႀကံ

အမွန္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္မလား။

စခဲ့မိဟာေပါ့

တစ္ေန ့မွာ ဆံုးရာေရာက္ပါလိမ့္

အားေလွ်ာ့ကာ ဆုတ္ခ်င္စမ္းပါနဲ ့

စိတ္ႏြမ္း အသာေျဖဦး

မာလာေငြ ကန္ေရေအးရယ္ႏွင့္

ငွက္ေတးကို အာရံုဆင္လို ့

မူတသြင္ အားသင္သစ္လိုက္ပါ့

ခ်စ္ဖြယ့္လူသား။

ေငြတာရီ

Testing

Hi

မိုက္မဲျခင္း

ကၽြန္မရဲ႕ မုိက္မဲမႈေတြကုိ ဒီမနက္ ျပန္သုံးသပ္မိပါတယ္။

အလုပ္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ထဲ က်ဳံးလုပ္လုိ႕မျဖစ္ႏိုင္ဘူးေလ

ေနာက္ထပ္ လုပ္ႏိုင္မယ္ထင္တဲ့ အသက္ငယ္တဲ့

အသစ္ေတြကုိ ထပ္တြဲေခၚရတာေပါ့။

ျပီးခဲ့တဲ့လက စျပီး အလုပ္၀င္တဲ့ ၀န္ထမ္း အငယ္တစ္ေယာက္က

ဖ်ားလုိ႕ ခြင့္တုိင္ပါတယ္။

ဒီမနက္ ရုံးျပန္တက္လာေတာ့ ကၽြန္မက ဘယ္လုိျဖစ္တာတုန္းလုိ႕
သတင္းေမးပါတယ္။

အဖ်ား 100ေလာက္ရွိေတာ့ ေမေမက ရုံးမသြားနဲ႕လုိ႕ေျပာတယ္တဲ့

ရုံးက အေ၀းၾကီး တခုခုဆုိ ျပန္ရလြယ္တာမဟုတ္ဘူးတဲ့။

ေအာ္ အသက္ 30ေက်ာ္ သမီးကုိ မူၾကိဳသြားသလုိ စိတ္ပူတယ္ ထင္ပါရဲ႕လုိ႕
ေတြးမိရင္းက အေတြးေတြက ဆက္သြားတယ္။

ကၽြန္မအလုပ္လုပ္ခဲ့တဲ့ သက္တမ္းမွာ တာ၀န္ေက်ခ်င္စိတ္ေတြ သိပ္မ်ားတယ္

လစာအမ်ားၾကီးရဘုိ႕ ဆုိတာထက္ ကုိယ္လုပ္တတ္တာေတြကုိ မတြက္ကတ္ဘဲ

လုပ္ခဲ့သလုိ မလုပ္တတ္တာေတြကုိလဲ ေမးျပီး လုပ္ႏိုင္သေလာက္လုပ္ေနခဲ့တယ္

အလုပ္ေလာဘတၾကီးေပါ့။

ျပီးခဲ့တဲ့ 4ႏွစ္ေလာက္တုန္းက ဖ်ားတာ တစ္ပတ္ေက်ာ္ေနျပီ အဖ်ားက 103 / 104 လဲ

ထမင္းရည္နဲ႕ စြပ္ျပဳတ္ယူလာျပီး အလုပ္ကုိ လာခဲ့တယ္။

ကိုယ္လုပ္ထားတဲ့ လက္စ လက္န ေတြက မ်ားေတာ့ အျခားလူေတြကလဲ

တာ၀န္မခံခ်င္ေတာ့ ေနသာရဲ႕လားလုိ႕ ေမးရုံေမးၾကတာ

1990ခုႏွစ္ ေဖာင္ၾကီးသင္တန္းတက္ေတာ့လဲ

လူက ပင္ပန္းျပီး အရမ္းကို အားနည္းေနတာ

ေက်ာင္းဆင္းပြဲ စစ္ေရးျပက်င့္ခါနီးမွာ သင္တန္းဆရာက

ေက်ာင္းဆင္းပြဲ မပါခ်င္တဲ့လူေတြ အျပင္ထြက္ႏိုင္တယ္လုိ႕ ေျပာေတာ့

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္မ ရပ္ေနတဲ့ ျမက္ခင္းကုိ ငုံၾကည့္လုိက္တာ

ေျမၾကီးေတြက ေရြ႕ေနတယ္ေတာင္ ထင္လာတယ္

အမွန္က ကၽြန္မ အားနည္းျပီး မူးေနတာျဖစ္မယ္

ဒါေပမဲ့ စိတ္ထဲကေန အားတင္းလုိက္တယ္

ငါ့ေျခေထာက္နဲ႕ ငါေတာ့ ဒီကြင္းထဲကေန မထြက္သြားဘူး

သတိေမ့သြားလုိ႕ သူမ်ားက ထမ္းထုတ္သြားရင္သာရွိမယ္

အဲ့ ဂလုိ ရူးေၾကာင္မူးေၾကာင္အေတြးနဲ႕ သင္တန္းသူ ပထမဆု ကုိ ရသြားတယ္

ခု ႏွစ္ေပါင္း 20ေက်ာ္မွ ျပန္စဥ္းစားလုိက္ေတာ့

ကၽြန္မေလာက္မုိက္တဲ့လူ ရွိပါဦးမလား

စိုင္းထီးဆုိင္ရဲ ႕ ဥေပကၡာေလာကသား သီခ်င္းထဲကလုိ

ခုေတာ့ ဆုတံဆိပ္ေတြ ဖုံတက္ေတာ့ ေအာင္ျမင္ျခင္းရယ္ မေန႕က က်န္ခဲ့ျပီ တဲ့

တကယ္လုိ႕မ်ား အဲ့လုိ ရူးရူးမုိက္မုိက္ေတြ ေတြးျပီး ကၽြန္မ ေသသြားရင္ေရာ

အင္း ေလာကၾကီးကေတာ့ ပုံမွန္အတိုင္း လည္ပတ္ေနျမဲဘဲေနာ္

ခု အသက္ၾကီးလာေတာ့ ျပန္ေတြးမိခ်ိန္မွာ ငါေတာ္ေတာ္ မိုက္မဲပါလားလုိ႕

အေတြးေတြ ၀င္လာတယ္

အဲဒါ မွားေကာင္းမွားႏိုင္ေပမဲ့

ခု အသက္ၾကီးခ်ိန္အထိ မိုက္မဲေနဆဲဘဲ။

ပင္စင္စား

ကၽြန္မရုံးလာတဲ့လမ္းေပၚမွာ လိႈင္ျမိဳ႕နယ္၊ ျမန္မာ့စီးပြားေရးဘဏ္ရွိတယ္။

လကုန္ရက္နီးတုိင္း အဲဒီဘဏ္ထဲမွာ အသက္ၾကီးပုိင္းလူေတြ မ်ားမ်ား ရပ္ေနတာကုိေတြ႕ရတယ္။

ပင္စင္လာထုတ္ၾကတာေလ။

သူတုိ႕ကုိျမင္တုိင္း ကၽြန္မစိတ္ထဲမွာ တမ်ိဳးခံစားရတယ္။

ကုိယ္တုိင္ အသက္ၾကီးပုိင္းေရာက္လာလုိ႕လဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

အသက္ၾကီးလုိ႕ ပင္စင္ယူရတဲ့အခ်ိန္မွာ

လူအမ်ားစုဟာ သာမန္စား၀တ္ေနေရးအတြက္ စိတ္ခ်ရတဲ့အေျခေအနမ်ိဳး

မရွိပါဘူး။

ျမန္မာေတြမုိ႕ သားသမီးေတြ ေဆြမ်ိဳးေတြက ၾကည့္ရႈၾကလုိ႕သာ

ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္မွာ တိမ္ေတာက္ၾကရတဲ့ လူမ်ိဳးပါ။

ကၽြန္မတုိ႕ ျမန္မာေတြမွာ ကံတရားပါဘဲ ေလ ဆုိျပီး

ဘ၀ကုိ ကံလက္ထဲ ပစ္ထည့္ထားႏိုင္ လုိ႕သာေပါ့။

ေနာက္ တာ၀န္ရွိသူေတြက တြင္တြင္သုံးတဲ့စကားလုံးေတြလဲ ရွိေသးတယ္။

ကုိယ္ထူကုိယ္ထ တဲ့

စရိတ္မွ်ေပး တဲ့

စကားလုံးေတြသာလွတာပါ

တကယ္လက္ေတြ႕ မျပည့္စုံတဲ့လူေတြရဲ႕ဘ၀က မလွဘူး။

စင္ကာပူ ခဏေနေတာ့လဲ စားေသာက္ဆုိင္ေတြမွာ

အသက္ၾကီးတဲ့လူေတြက စားပြဲသုတ္ ပန္းကန္သိမ္း တံပ်က္လွည္း

လုပ္တာကုိ ၾကည့္ျပီး ေရာက္ခါစမွာ စားဘုိ႕ ခက္ေနတယ္။

ကၽြန္မတုိ႕လူမ်ိဳးက ကုိယ္ဘဲ အပင္ပန္းခံလုိက္မယ္

ကုိယ့္မိဘ အိုၾကီးအုိမ ျဖစ္ေနမွ လုပ္ေနတာကုိ ဘယ္လုိ စိတ္ႏွလုံးနဲ႕

ၾကည့္ေနႏိုင္ပါ့မလဲ။

အဲ့လုိၾကည့္မေနႏိုင္လုိ႕ လုပ္လုိက္တာ လြဲသြားတာလဲ ရွိခဲ့တယ္။

တေန႕ကၽြန္မနယ္ျပန္သြားေတာ့ အသက္(55)ႏွစ္အေမက ရုံးကေန ေမာၾကီးပမ္းၾကီးျပန္လာတာေတြ႕ေတာ့

အေမပင္စင္ယူခ်င္ယူပါလား သမီးလုပ္ေကၽြးပါ့မယ္လုိ႕ေျပာတုန္း

အေမကလဲ ရုံးက လူၾကီးနဲ႕အဆင္မေျပလာတဲ့ေနမို႕

ထန္းသီးေၾကြခုိက္ က်ီးနင္းခိုက္ၾကဳံျပီး

အသက္(55)ႏွစ္မွာ လုပ္သက္ႏွစ္(30)ျပည့္ ပင္စင္တင္လုိက္ပါေရာ။

ပင္စင္ယူျပီး အိမ္မွာလဲေနေရာ Depression ၀င္ေတာ့တာပါဘဲ။

ညဘက္အိပ္မေပ်ာ္တာတုိ႕။ လူေတြက ငါ့ကုိ ဘယ္လုိဆက္ဆံၾကတာတုိ႕

ထုိင္ေနရင္း ၀မ္းနည္းလာလုိ႕ ငိုတာပါတုိ႕

ျဖစ္ကုန္ပါေလေရာ။

ေနာက္ဆုံးေတာ့ စိတ္ေရာဂါဆုိင္ရာ ဆရာ၀န္ဆီျပျပီး ေဆးေသာက္လုိက္မွဘဲ

နည္းနည္း ျပန္တည္ျငိမ္လာေတာ့တယ္

သူ႕ကုိ နားခိုင္းလုိက္တာ ကၽြန္မ မွားသြားတယ္ေလ။

တေန႕မွာေတာ့ လူဆုိတာ အုိရမွာပါ

ကုိယ္အုိတဲ့အခ်ိန္မွာေရာ..........

ျမန္မာ့ပညာတတ္.......ျမန္မာ့ဓေလ့

ကၽြန္မက ပညာေတာ့ သိပ္မတတ္ဘူး။ လက္မွတ္ေတြ အမ်ားၾကီးမရွိဘူး။

ဒါေပမဲ့ ပညာတတ္တဲ့လူေတြကုိ အထင္ၾကီးတယ္ ေလးစားတယ္။

တခါတေလ ပညာတတ္နဲ႕ ေငြေၾကးက နည္းနည္း ေ၀းေနေပမဲ့

ပညာတတ္ေတြကုိ ေလးစားတယ္။

ကၽြန္မက 1987 မတုိင္ခင္ေက်ာင္းျပီးတဲ့လူပါ။

ကၽြန္မတုိ႕တုန္းက ပညာသင္ယူမႈကုိ ျပန္စဥ္းစားျဖစ္တယ္။

ဆရာ၀န္တို႕ အင္ဂ်င္နီယာတုိ႕ ဆုိရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ လူၾကိဳက္မ်ားတဲ့လုိင္းေပါ့။

ကၽြန္မရဲ႕ရည္ရြယ္ခ်က္က ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာ ေက်ာင္းတက္ခ်င္တာ

တကယ္ေတာ့ အိမ္ကအေမရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္က လြတ္ခ်င္တာ

ဘယ္လုိင္းကုိေလွ်ာက္ရင္ ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားကတည္းက

ကၽြန္မတုိ႕ျမိဳ႕မွာ ေဒသေကာလိပ္မတတ္ရတဲ့ လုိင္းကုိေရြးတာ

ပထမ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ

ကုိယ္ရထားတဲ့အမွတ္နဲ႕ ဆရာ၀န္လုိင္းမရတာေတာ့ ေသခ်ာျပီ

အဲတုန္းက အမွတ္ေကာင္းရင္ ပတ္၀န္းက်င္ရုိက္ခတ္မႈေၾကာင့္ ဆရာ၀န္လိုင္းေလွ်ာက္ခ်င္ေလွ်ာက္ရမွာ

ဒါေပမဲ့ အသက္နည္းနည္းၾကီးလာေတာ့

ကၽြန္မ ဆရာ၀န္မျဖစ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဘ၀ကုိေက်းဇူးတင္ခဲ့တယ္။

အင္ဂ်င္နီယာက လူၾကိဳက္မ်ားတဲ့ထဲပါေတာ့ ပထမဦးစားေပး

ေနာက္ ရန္ကုန္မွာဘဲ တက္ရမဲ့ စီးပြားေရးတကၠသုိလ္

ေနာက္ ရန္ကုန္မွာဘဲ တက္ရမဲ့ မႏုသ ေဗဒ

ဆုိျပီး 3ခု ထည့္လုိက္တယ္။

ဘာလိုင္းရတယ္ ဆုိတာ မေသခ်ာေပမဲ့ ရန္ကုန္တက္ရမွာေတာ့ ေသခ်ာျပီေလ

ဟဲ ဟဲ အဲ့ေတာ့ ထြက္ေတာ္မူနန္းကခြာဘုိ႕

အထုတ္အပုိးျပင္တာေပါ့။

အိပ္ယာတလိပ္နဲ႕ ေသတၱာတလုံးပါဘဲ။

ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဘ၀ကေပးတဲ့ စီးပြားေရးတကၠသုိလ္ကုိေရာက္ခဲ့တယ္။

အဲဒါက ကၽြန္မအတြက္ ကံေကာင္းတယ္လုိ႕ေျပာရမယ္။

ကၽြန္မက ဂဏန္းေတြကုိ စိတ္၀င္စားပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ စာရင္းကိုင္ေလာကမွာ ပုဇြန္ေတြမ်ားတယ္။

အသက္(16)ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ ရန္ကုန္ေက်ာင္းတက္ဘုိ႕ အေဆာင္ေရာက္လာတာေပါ့

ရန္ကုန္ကုိ အေဆာင္လာေနတဲ့ နယ္ကလူေတြကုိ ေလ့လာၾကည့္တယ္

ပထမတစ္ႏွစ္ေတာ့ အိမ္က ခ်ဳပ္ေပးလုိက္တဲ့ ေတာပုံကေလးေတြနဲ႕

ေနာက္ႏွစ္ေတြလဲ ေရာက္ေရာ အိုး..........ပုံစံေတြက လုံး၀ကုိ ေျပာင္းလဲသြားတာပါ့

ကၽြန္မတို႕ ရန္ကုန္နဲ႕နီးတဲ့ ပဲခူးကလာတာမုိ႕ ပထမႏွစ္ကတည္းက

ေျပာင္းသြားတာပါဘဲ။

အေဆာင္မွာလူေပါင္းမ်ားစြာ နယ္ေပါင္းမ်ားစြာက ေနရတယ္

လူမႈဆက္ဆံေရး၊

အိမ္ကေပးတဲ့ေငြကုိ ေလာက္ငွေအာင္ ခ်င့္ခ်ိန္သုံးတတ္တာ

ကုိယ့္အသိစိတ္နဲ စာေမးပြဲေအာင္ေရး

တကယ့္ပညာေတြကုိ တကၠသုိလ္က ေလ့က်င့္ေပးလုိက္တာေလ

ကၽြန္မ ငယ္ငယ္က လူေတာ သိပ္တုိးဘူး။

ႏွစ္ပတ္လည္ ညစာစားပြဲဆုိတာ ေယာက္က်ာၤးေလးေဆာင္နဲ႕ မိန္းခေလးေဆာင္ေပါင္းျပီးလုပ္ၾကတာ

ေနာက္ျပီး ေယာက္က်ာၤးေလးေဆာင္မွာ သြားလုပ္တာ

ထုိင္ေတာ့ မိန္းခေလး ေယာက္က်ာၤးေလး တစ္ေယာက္ျခားထုိင္ရတာ

ပထမႏွစ္ ညစာစားပြဲမွာ ေကၽြးတဲ့ ဒန္ေပါက္ကုိ မစားဘဲ ျပန္ခဲ့တာ

အဲ့လုိ ျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့ ေနာက္ႏွစ္မ်ားမွာေတာ့ ဟဲ ဟဲ

ေဆာင္ပုဒ္ေတြက အမ်ားၾကီး

မစြံ ေတာင္ တက္

မတက္ ေလွ ေလွာ္

မေလွာ္ စာ ျပ

လုပ္စရာေတြ တပုံၾကီး

အသင္းအသင္းေတြ အေၾကာင္းျပျပီး

အတြဲအတြဲ ေတြ ရသြားၾကတာလဲ အမ်ားၾကီး

အဲ့ဒီလုိေလး ပ်ိဳးေထာင္ျပီး (4)ႏွစ္ေက်ာင္းျပီးလုိ႕ အလုပ္ထဲ ၀င္တဲ့အခ်ိန္မွာ

ကၽြန္မတုိ႕အတြက္ ဘ၀က သိပ္မစိမ္းေတာ့ဘူးေလ

ေက်ာင္းျပီးလုိ႕ အလုပ္၀င္မယ္ နယ္သြားရမယ္ဆုိေတာ့လဲ

ေက်ာင္းေနတုန္းက အထုတ္ကေလး ဆြဲျပီး ထြက္လာခဲ့တာ

အခုဆုိ အနွစ္(20)ေက်ာ္ခဲ့ေပါ့။

ကၽြန္မ အလုပ္လုပ္ခဲ့တဲ့ေနရာေတြကို ကၽြန္မ အေမ မသိဘူး။

အေမ ပင္စင္ယူျပီး Depression ၀င္ေနေတာ့မွာ သူ႕သမီးကုိ အားကုိးေအာင္

အလုပ္ေနရာကုိေခၚ ၾကြားတာေတာ့ ရွိလာတယ္။

စာရင္းကိုင္ေလး ေခါင္းစုတ္ဖြားနဲ႕ျပန္လာတာမုိ႕ အေမ အားရွိေအာင္ပါ။

အခုလုပ္ေနတဲ့အလုပ္က 1ႏွစ္ခဲြရွိေနေပမဲ့ အေမမသိေသးဘူး ဘယ္ေနရာဆုိတာ

အဲဒါေတြကုိ ေျပာေနတာ အေၾကာင္းရွိတယ္။

အခုတေလာ ကၽြန္မအလုပ္မွာ B.E ဘြဲ႕ရ အင္ဂ်င္နီယာေတြလုိတာနဲ႕

ထုံးစံအတုိင္း ကၽြန္မ တို႕စက္ရုံကုိ နည္းလမ္းမ်ိဳးစုံနဲ႕ လူေတြေရာက္လာၾကတယ္။

စက္ရုံထဲေရာက္ေနတုန္း ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ လာေျပာတယ္။

ဧည့္သည္ေရာက္ေနတယ္တဲ့

ဘုန္းၾကီးတပါးလဲ ပါတယ္တဲ့

ဧည့္သည္ဆုိရင္ ေစာင့္ခိုင္းထားေျပာမလုိ႕ဘဲ ဘုန္းၾကီးတပါးအလုပ္ထဲလာတယ္ဆုိေတာ့

နည္းနည္းေတြသြားတာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္းတက္လာခဲ့တယ္။

ကၽြန္မတုိ႕ဒါရုိက္တာလူၾကီးတစ္ေယာက္က စာေရးေပးလုိက္တာပါ။

B.E မိန္းခေလး တစ္ေယာက္ နယ္က အလုပ္လုပ္ဘုိ႕ ရန္ကုန္ တက္လာတာတဲ့

အေဖ ၊ အေမ၊ အေဒၚ နဲ႕ ရန္ကုန္ေရာက္ဖူးတဲ့ ဘုန္းၾကီးတပါး အေဖာ္ပါလာပါတယ္။

နာရီၾကည့္လုိက္ေတာ့ 11နာရီ ျဖစ္ေနတာနဲ႕ ခဏစကားေျပာျပီး

အလုပ္လုပ္မဲ့ညီမေလးကုိ ထားခဲ့ပါ က်န္တဲ့လူေတြ ျပန္လုိက္ပါလုိ႕ေျပာျပီး

ျပန္လႊတ္လုိက္ရတယ္။

မဟုတ္ရင္ ဆြမ္းကပ္ရေတာ့မယ္ေလ။

ကဲ ...............အဲဒါပါဘဲ။

နယ္ေတြမွာ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းဆုိင္ရာ တကၠသုိလ္ေတြဖြင့္ျပီး

ပညာတတ္ေတြ ေမြးထုတ္တယ္ဆုိေပမဲ့ ........................

ႏိုင္ငံေတာ္က အၾကားမလပ္ ပညာသင္ႏိုင္ေအာင္ ဆုိလား ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သံၾကားမွာ

ေျပာသံၾကားလုိက္တယ္............ဆုိေပမဲ့..........

အဲဒီလုိ B.E အင္ဂ်င္နီယာမ်ိဳး ကၽြန္မတုိ႕ စက္ရုံမွာ အခုဆုိ ေရာက္ေနတာ (6)ေယာက္ေလာက္ရွိလာေတာ့

ျမန္မာ့ပညာတတ္ကုိ နည္းနည္း စိတ္၀င္စားလာတယ္။

ေနာက္တစ္ပုိင္းက ဘုန္းၾကီးနဲ႕ ျမန္မာ့ဓေလ့

ကၽြန္မတုိ႕အိမ္က ေျခတံရွည္ အိမ္ကေလး လူမ်ားရင္ လႈပ္ေနတတ္လုိ႕

ကၽြန္မက ေအာက္ထပ္ကို အုတ္ကေလး တက္ရင္ ျငိမ္သြားမယ္လုိ႕

လူတတ္ၾကီးလုပ္ျပီးအၾကံေပးေတာ့ ကၽြန္မ အေမက ဘာလုပ္တယ္ထင္လဲ

အိမ္နားက ေက်ာင္းက ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ကုိ သြားေလွ်ာက္တယ္။

ကၽြန္မက ရီျပီး အေမေတာ့မွားေနျပီ အေမ့သားမက္က အင္ဂ်င္နီယာေလ

အိမ္ျပင္မွာ သားမက္ အင္ဂ်င္နီယာကုိ မေျပာဘဲ ဘုန္းၾကီးေလွ်ာက္ရလားေပါ့။

နင္မသိပါဘူးတဲ့ သူ႕သားမက္ အင္ဂ်င္နီယာက အိမ္တစ္လုံးျပီးေအာင္ ေဆာက္ဖူးတာ မဟုတ္ဘူးတဲ့

တုိ႕ေက်ာင္းက ဆရာေတာ္က ေက်ာင္းေတြ တစ္ေက်ာင္းျပီးတစ္ေက်ာင္း ေဆာက္ေနတာ

မေတြ႕ဘူးလားတဲ့

ဟုတ္ေတာ့လဲ ဟုတ္ေနတာဘဲ

ဘုန္းၾကီးက သူ႕တပည့္ေတြကို မင္းတုိ႕ ၾကည့္လုပ္ေပးလုိက္လုိ႕ ေျပာတာနဲ႕

အခု အိမ္ျပင္တာျပီးေတာ့မယ္

ကၽြန္မလဲ မေနႏိုင္တာနဲ႕ ကၽြန္မ မတ္ အင္ဂ်င္နီယာကုိ ေမးရတယ္ ဘယ္လုိလဲ ဆုိေတာ့

သူက ေကာင္းပါတယ္ အစ္မတဲ့................

ကဲ ဒါ တုိ႕ ျမန္မာ့ ပညာတတ္နဲ႕ ျမန္မာ့ ဓေလ့ပါ။

ရုိးေျမက်

ရုိးေျမက် ဆုိတဲ့ ျမန္မာစကားလုံး ကုိသေဘာက်ခဲ့တယ္။

ဒါေပမဲ့ အဲဒီစကားတစ္ခုတည္းနဲ႕ မရပ္တည္ႏိုင္ဘူးဆုိတာ သိလာတာ မၾကာေသးဘူး။

ရုိးေျမက် ဘုိ႕အတြက္

ဒုိးတူေဘာင္ဘက္ ဆုိတဲ့ စကားနဲ႕တြဲမွ တကယ္ရုိးေျမက်မယ္လုိ႕ ထင္ပါတယ္။